Od 7 do 9 lutego 1918 roku trwała bardzo ważna dla przyszłości polskiej spółdzielczości konferencja - Pierwsza Konferencja Przewodników Polskiej Kooperacji. Przedstawiciele związków spółdzielczych z trzech zaborów spotkali się w Lublinie, by przedyskutować kształt polskiego systemu spółdzielczego po odzyskaniu przez Polskę niepodległości.
Pierwsza Konferencja Przewodników Polskiej Kooperacji odbyła się w dniach zakończyła się 9 lutego. Jej zwołanie było koniecznością, gdyż z okresu zaborów, zwłaszcza zaboru rosyjskiego i austriackiego, spółdzielczość – na skutek rabunkowej działalności zaborców – wychodziła znacznie osłabiona i koniecznym było zarysowanie jej kształtu w nowych realiach
Konferencji przewodniczył ks. Stanisław Adamski, lecz dużą aktywność na niej przejawiał zwłaszcza Franciszek Stefczyk. Podczas omawiania organizacji spółdzielczości w niepodległej Polsce pojawiły się nowe idee, m.in. stworzenia jednego związku i banku dla wszystkich spółdzielni oraz Spółdzielczego Instytutu Naukowego (SIN). Franciszek Stefczyk wezwał także spółdzielnie do gromadzenia pamiątek związanych z historią ruchu celem stworzenia muzeum ruchu spółdzielczego.
