Spółdzielczość okresu międzywojennego, ze względu na uwarunkowania historyczne, religijne oraz w sferze zachodzących zjawisk społecznych, dzieliła się, generalnie, na trzy główne nurty: socjalistyczny, liberalny oraz solidarystyczno-chrześcijański (chadecki).
Na prezentowanym zdjęciu widzimy przedstawicieli trzeciego z wymienionych nurtów — pracowników, zarząd i komisję rewizyjną Chrześcijańskiego, Okręgowego Stowarzyszenia Spółdzielczego „Zjednoczenie” (zdjęcie zrobione prawdopodobnie gdzieś w okolicach lub w samym Białegostoku, w 1938 roku).
Pracujący w tej samej spółdzielni postanowili pokazać się wspólnie, co może świadczyć o panującym w tym stowarzyszeniu spółdzielczym duchu solidaryzmu i wspólnotowości. Trzymano się razem nie tylko dlatego, że był to rok 1938 i do naszego kraju docierały coraz częstsze sygnały o rosnącej agresji hitlerowskich Niemiec. Chociaż okres międzywojenny charakteryzował się ogromną aktywnością, to przedstawiciele różnych nurtów kooperatyzmu potrafili się ze sobą porozumieć, a nawet podejmować wspólne akcje i systemowe działania.
