Lata 30. 20 wieku, spółdzielcy wywodzący się głównie z miejscowych górali kończą budowę swojego Domu Ludowego. Zarówno zbiórką pieniędzy na ten nowy obiekt, jak i potem budową i organizacją działania domu, zajmuje się znany wówczas działacz spółdzielczy i społecznik — Franciszek Ćwiżewicz.
Franciszek Ćwiżewicz (1892–1959) był nauczycielem, aktywnym spółdzielcą i społecznikiem oraz inicjatorem budowy Domu Ludowego w Bukowinie. Wraz ze swoją żoną Michaliną przyczynił się do rozwoju kultury szerszej niż tylko kultura lokalna, a także edukacji w Bukowinie, zakładając m.in. zespół przy powstającym Domu Ludowym, chór włościański i chór młodzieżowy oraz bibliotekę, Organizował również kursy haftu i kroju góralskich.
Chyba jednak najwięcej serca włożył w inicjatywę powołania, a potem w animowanie działań Komitetu Budowy Domu Ludowego w Bukowinie. Efektem było ukończenie budowy tej spółdzielczej inicjatywy w 1924 roku. Dom Ludowy początkowo pełnił rolę integratora rozwijanie kultury góralskiej, potem szkoleniowego, a Ćwiżewicz został prezesem prowadzącej Dom spółdzielni. Miał także znaczący udział w powołanie lokalnej Kasy Stefczyka, Spółdzielni Elektryfikacyjnej oraz zbudowanie elektrowni, która ruszyła w 1936 roku.
Więcej jeszcze o postaci Franciszka Ćwiżewicza można przeczytać tutaj
